PETRA BOSHART verlegt de focus naar albast en graniet, en naar de organische vormen die in dat materiaal schuilen. In ‘Don’t Look Now’ zoomt zij in op een spermatozoïde die als het ware zijn staart voor zijn ogen slaat, een beeld dat de toeschouwer zelf mag invullen en dat in de huidige tijd een onmiskenbare actualiteitswaarde draagt. In ‘Gate of Perception’ duikt opnieuw iets organisch op, hersenvormig en toch open: een doorgang, een transitie, een inkijkje van binnen naar buiten. ‘Song of Two’ laat twee polen naast elkaar groeien in semitransparantie, dicht bij

elkaar, bijna in aanraking, maar elk hun eigen weg stroomlijnend naar de hemel. In ‘Confluence’ worden dezelfde waarden nagestreefd, ditmaal in opaliserend marmer en hardsteen. Tot slot toont zij ‘Black Brains’ in graniet, uit haar reeks ‘Labyrinth/Streams’: een verbeelding van proces- sen en stromen in de hersenen, geconcretiseerd in steen.