Vijfentwintig jaar geleden namen wij een beslissing die de Galerij Beukenhof voorgoed zou veranderen. De galerie bestond toen al twee decennia als een plek waar maandelijks wisselende tentoonstellingen de ruimte tot leven brachten. Toen wij in de jaren negentig de kans kregen om de aanpalende weide, landbouwgrond en het bosgedeelte aan te kopen, groeide al snel het verlangen naar iets groters: een parcours waarin het werk niet achter muren maar onder open hemel kon ademen. Zo werd de Sculptour geboren.

De site draagt haar landschap als een tweede huid. De zachte glooiingen, het wijde vergezicht aan de noordzijde, het intieme nabijzicht aan het westen, de holle weg die zich door het bos slingert. Samen vormen zij een samen- vatting van het typische Vlaamse Ardennerlandschap, een decor dat het werk van elke editie opnieuw op zijn merites bevraagt.

Vijfentwintig jaar lang vonden honderden kunstenaars hun weg naar dit podium. Dit jaar mochten wij hen, op 1 mei onder een staalblauwe hemel, verwelkomen in het gezel- schap van meer dan duizend bezoekers.

Acht nieuwe kunstenaars uit de omringende landen legden soms aanzienlijke afstanden af om hun werk in het domein te installeren. De bezoeker die het parcours betreedt, wordt meteen begroet door de beeldtaal van Ilse OELBERS. Haar gestileerde paardenkop en Othello- figuur stralen een sober raffinement uit, maar het is “De Vuurtorenwachter” die de blik vasthoudt: een bronzen figuur die als een stille wachter over de hellingen van het domein uitkijkt.

De absolute blikvanger van deze editie staat aan de noord- westelijke horizon van de site. De Duitse kunstenaar Jörg BACH transporteerde vanuit het Zwarte Woud zijn kolos- sale “Reflector”, een monumentaal werk in roestvrij staal dat door maandenlange las- en polijstarbeid zijn huidige gedaante aannam. De weerkaatsing van het landschap in de meervoudige facetten maakt van het werk een levend schilderij dat voortdurend van karakter wisselt.

Ook Lander AVIJN kiest voor roestvrij staal. Zijn “Journey of Life” biedt een doorkijk naar het lager gelegen gedeelte van het domein, terwijl “Beautiful People” en een reeks cortenstalen werken de omgeving verder articuleren.

Zjos MEYVIS keert terug met zijn hardstenen constructies. Zijn landschapselementen verleiden de toeschouwer door een voortdurend spel van licht en schaduw op de rijke texturen van het steen.

Het glazen boeket van Lia KOSTER vormt een warme tegenhanger voor de constructieve strengheid van Adriaan SEELENs sculpturen. Op de oostkant van de formele tuin torst Daniel WAGENBLASTs aluminium figuur aardbol en maan, terwijl het atletische figuur van Philippe TIMMERMANS in diezelfde ruimte de aandacht trekt.
Bij de afdaling naar de serre formuleert Jacques DUJARDIN een onmiskenbaar statement: twee bijen- kasten omringd door prikkeldraad, een stille maar indrin- gende metafoor voor de bedreigde bestuivers die ons ecosysteem dragen.

De serre aan de laagstamboomgaard herbergt een geva- rieerd gezelschap. Werken van Ghislain DE WILDE gaan er een gesprek aan met keramiek van Martine HARDY en Lebuïn D’HAESE, terwijl een glasraam van Jan LEENKNEGT de ruimte van kleur en licht voorziet.

In de afdaling naar het lagere deel van de tuin wacht de bezoeker een ontmoeting met drie assemblages van Emeric JACOB, wiens eerdere mobiele installatie met slingerende sferen aan een stalen kabel nog vers in het geheugen ligt. Beneden ontvangt de monumentale “Victory” van Edward VAN DAELE de bezoeker met een onmiskenbare aanwezigheid.

Getorste totems van Bruno BIENFAIT vormen een ritmisch intermezzo richting de roestvrij stalen werken van Marcel TIMMERS. In de vijver heeft de meermin van Clemens HEINL haar definitieve stek gevonden.

Cyrille HUSSON is er opnieuw, met de intrigerende cortenstalen constructies die zijn handelsmerk zijn geworden. Het materiaal keert terug in “Strandnest” van Marco KÄLLER en in de kleurrijke composities van Bruno GUIHENEUF.

De hoogstamboomgaard verwelkomt dit jaar drie hout- sculpturen van Jonathan BERNARD, gehouwen uit Bretons tuja. Hun organische aanwezigheid biedt een rustpunt voor het oog.

Via de vogelsculpturen in cortenstaal van Marcel TIMMERS en de elegante figuren van Lander AVIJN stijgt het pad terug naar het hogere tuingedeelte, waar drie opmerkelijke composities van Ulrich KUHLMANN de bezoeker opwachten.

Het voormalige zandgroevebosgedeelte biedt de gepaste ruimte aan de staalsculpturen van Tom MAEBE. Zijn drie- delig werk “Nieuw Leven” laadt de omgeving met een tastbare energie. Cortenstalen constructies van Peter VAN DE VIJVER en recente bronzen van Lebuïn D’HAESE completeren dit bosgedeelte.

Langs “De Bosnymf” van Jozef VAN ACKER klimt men terug naar het hogere gedeelte, waar blikvangers van Ghislain DE WILDE en minimalistische rotsconstructies van Ton KALLE het landschap ritmeren.

De afdaling naar de formele tuin voert langs de klassieke figuren van Friedy DUYSTERS en Edward VAN DAELE, om uit te komen in de spiegelserre, waar drie figuren van Claus Pierre LEINENBACH een bijzondere dialoog aangaan met hun eigen spiegelbeelden. Mixed Media composities van Hans VREDEGOOR en Wim STEINS vormen een sterk sluitstuk van een parcours dat, bij elke editie opnieuw, de veelzijdigheid van de ruimtelijke kunst bewijst.

Aanvullend zijn ook werken uit de vaste collectie van het Beukenhof in het domein aanwezig.

Binnen ontvouwt zich een even rijke variatie in stijl en materiaal. Houtsculpturen van Norbert KLAUS en Pierre MARCHAND contrasteren met de solide hard- steensculpturen van Adriaan SEELEN en de bronzen van Ilse OELBERS. De speelse composities van Hans VREDEGOOR, de keramiek van Reinhilde VAN GRIEKEN en de polychrome metaalsculpturen van Jörg BACH geven de ruimte een onverwachte spanning.

In de spiegelzaal verwonderen de alabastsculpturen van Petra BOSHART in samenspel met de gietglaswerken van Jean François LEMAIRE en Jean Claude OURDOUILLIE. De bibliotheekruimte biedt onderdak aan het fijnzinnige houtsnijwerk van Jonathan BERNARD, naast bronzen van John DECKERS en Dirk DE KEYZER.

Vijfentwintig jaar Sculptour is geen jubileum van nostalgie, maar het bewijs van een voortdurende overtuiging: dat kunst het meest tot haar recht komt wanneer zij de dialoog aangaat met haar omge- ving. Wij danken elke kunstenaar, elke bezoeker en iedereen die dit parcours door de jaren heen mee heeft gedragen.

Het woord is nu aan u. — Piet & Lieve